Jacques Monasch speelt graag voor Judas. Zijn artikel in de Volkskrant, daags na de verkiezingen in mei, was eigenlijk al genoeg bewijs voor die stelling. Als je zelf eindverantwoordelijk bent voor een campagne, dan kun je niet acuut na de grote nederlaag beweren dat het niet jouw schuld was dat de campagne mislukt is. Maar dat deed Monasch wel.

In de ÎKaasstolp aan diggelenâ, het PvdA-rapport over de verloren campagne, wordt gehakt gemaakt van Monasch. ãHet campagneteam werd geteisterd door interne spanningen en conflictenä, aldus het rapport, en de ãcampagne-organisatie functioneerde slechtä. De verkiezingsposter was zo lelijk dat het wel ãeen provocatie tegen de publieke opinie leek te zijnä.

Monasch zelf voert verzachtende omstandigheden aan. Maar het maakt niks uit dat Melkert heeft zitten blunderen in het grote lijstsukkelaarsdebat na de gemeenteraadsverkiezingen. Het doet er niet toe dat Wim Kok nors en bokkig zijn zin heeft zitten doordrijven. En dat het allemaal zijn strategie niet was. Dat interesseert ons nada, nakkes, nop.

Als je campagneleider bent en je bent het twee maanden voor de verkiezingen niet met de te volgen strategie eens, dan heb je keus uit twee opties: je stapt op onder het maken van veel en luid tumult (hopend dat je zo de campagne redt) of je houdt je mond dicht (in de media) en zit de rit uit.

Eerst de campagne afmaken en als die - zoals je als campagneleider altijd al geweten hebt – eenmaal mislukt is, eens fijn je eigen stoepje schoonvegen, is geen, HERHAAL GEEN, optie. Einde column zou u denken.

Mooi niet! Want Monasch gaat gewoon door! Hij hanteert de bezem namelijk ook in zijn nieuwe boek ‘De strijd om de macht’. Het toeval wil dat de campagne voor de volgende verkiezingen net begonnen zijn. Toeval? Of opzet?

De vraag is: is Jacques slim, dom, boos, naïef, sluw of rancuneus bezig? Druk met een Schone Bezems-campagne? Die inhoudt dat hij als ex-campagneleider gaat zitten zwartepieten richting Melkert en Kok? Zo wordt het voor de campagneleider van Bos immers makkelijker om Wouter als een frisse wind af te schilderen.

Welke optie het ook is, het blijft judassen. Stel dat Monasch domweg nú zijn boek uit wil brengen, omdat hij gewoon zijn boek uit wil brengen, dan loopt hij de kans onbedoeld de huidige campagne de goot in te vegen. Doet hij het expres, dan worden Kok en Melkert afgeschrobd om één-twee zeteltjes meer te halen.

Hoe het ook zit, mijnheer Monasch, geloof ons nou, al heeft u honderd keer gelijk en we willen best geloven dat u dat heeft, het is misschien Jacques om (ter leringh ende vermaeck) na afloop de vuile was buiten te hangen, maar chique is het niet.