Ooit was Gerrit Zalm een van de makke lammetjes uit het Paarse gaapclubje. Als minister van Financiën verrijkte hij het vaderland met de Zalmnorm en DING FLOF BIPS. Kortom, een typisch geval van boekhoudkundige gezapigheid en bedenkelijke kantoorhumor. Toen Gerrit na de verkiezingen van 15 mei fractievoorzitter van de VVD werd heeft Nederland kennis kunnen maken met de wolf onder de schaapskleren; de geslepen onderhandelaar, de gemene samenzweerder, de valse kabinettenmoordenaar!

Aan het begin van de onderhandelingen over het onfortuynlijke kabinet Balkenende bleek al hoe zeer Zalm het politieke spelletje in de vingers heeft. 'Zoek het maar uit, ga maar met Marijnissen praten want ik pieker er niet over!' kregen CDA en LPF te horen. Novicen Herben en Balkenende hadden natuurlijk niet in de gaten dat het hier onderhandelingstactiek betrof en smeekten steeds wanhopiger 'Toe nou, Gerrit!' tot hun wil was gebroken en Gerrit enkel nog het regeerakkoord hoefde te dicteren.

Daar bleef het niet bij. Belust op wraak na de enorme verkiezingsnederlaag van zijn partij wachtte Zalm zijn kans af om het kabinet om zeep te helpen, daarbij geholpen door de brugklas van de LPF waar zonder meester Pim geen orde meer heerste. Toen de ruzies binnen de LPF oversloegen naar het kabinet aarzelde Gerrit geen ogenblik en binnen een oogwenk was het kabinet kassie wijlen. Enkele LPF'ers schreeuwden nog iets over dolkstoten in de rug en dat ze dat Zalmpje nog wel eens zouden fileren. Ondertussen had Zalm hun populairste ideeën over buitenlanders en veiligheid al lang en breed gejat en waar de LPF in de opiniepeilingen een duikvlucht begon stond de VVD alweer op dikke winst.

Op het VVD congres klaagde Zalm dat er werd getwijfeld aan zijn integriteit. Natuurlijk had hij het kabinet niet opzettelijk pootje gelicht, natuurlijk is hij niet populistisch en het was helemaal geen smerige truc om Ayaan Hirsi Ali bij de PvdA weg te kapen! Allemaal valse roddels en verdachtmakingen... blijkbaar heeft lepe Gerrit goed opgelet toen Pim klaagde dat hij altijd maar werd gedemoniseerd. Zo'n underdogpositie levert immers stemmen op. Wat mij betreft staat één ding vast: Gerrit Zalm mag zich met recht de Machiavelli van de vaderlandse politiek noemen!