[STEMHOK.NL]    

Stemhok.nl  - reageer - colofon - nog 2 weken tot de verkiezingen - deze site wordt wekelijks ververst

           

 

Geef je op voor de
wekelijkse
Stemhok nieuwsbrief
E-mailadres:
Geef je op
Meld je af

 

 

 

 

 

 

 

 

      COLUMN, met nog 21 weken te gaan:

Dagboek van een Melkertbaan


Door Abel Schoenmaker


De PvdA mag als grootste regeringspartij worden aangevallen wegens de slechte invloed op de besluitvorming in Nederland, tijdens hun congres liet de partij aan de buitenwereld zien dat in ieder geval intern de zaken prima op orde zijn. Zeker in vergelijking met het enkele weken eerder gehouden congres van Leefbaar Nederland voelde de twee dagen durende bijeenkomst in de RAI aan als een schoolvoorbeeld van democratie.



De wijze waarop PvdA en LN de amendementen op het verkiezingsprogramma in behandeling namen biedt interessant vergelijkingmateriaal. Het bestuur van de PvdA blijkt dan een zee van schappelijkheid en openheid tegenover zijn leden te zijn. Iedere stap in het congresproces werd van tevoren helder uitgelegd en gemotiveerd, iedere stap in de besluitvorming verliep op logische wijze en bleek netjes door de aanwezigen voorbereid. Dat was bij de Leefbaren wel anders toen de voorzitter vanuit de zaal meerdere malen om duidelijkheid omtrent de besluitvorming werd gevraagd, hij deze niet kon geven, en uiteindelijk door een vooraanstaand partijlid tot de orde moest worden geroepen.



Leefbaar Nederland heeft de mond vol van het verhogen van het democratisch gehalte van de Nederlandse politiek. Dat doet ze bijvoorbeeld door te pleiten voor gekozen burgemeesters, en meer vrouwen in de Tweede Kamer. Zeker wat dat laatste betreft is de PvdA de concurrentie een slag voor door de kandidatenlijst evenwichtig over de seksen te verdelen. Van de pakweg eerste 42 kandidaten zijn de even nummers aan vrouwen toebedeeld, en de oneven aan mannen. Het omgekeerde was gezien de huidige man/vrouw-verdeling in de kamer nog sympathieker geweest, maar dan had men Ad Melkert moeten ombouwen of inruilen voor een vrouwelijke lijsttrekker. Gezien het magere percentage vrouwen dat op het congres van Leefbaar Nederland aanwezig was, is het nog maar de vraag of deze partij zijn woorden wel in daden tot uitdrukking kan brengen.



Pas aan het slot van het congres komen de public relations-kanten duidelijk naar voren. Het vaststellen van de kandidatenlijst gaat gepaard met veel applaus. Een opvallend bescheiden toespraak van Kok moet de opmaat vormen voor zijn opvolger Ad Melkert, die zich nu eindelijk partijleider mag noemen. Niet alleen op hun toespraken hebben beide heren flink geoefend, ook hun plaatsen op het podium moesten corresponderen met de teksten die op de achtergrond op het uitvergrote beeld waren afgedrukt. Hoe zou het campagneteam zich gevoeld hebben als nu eens Melkert vergezeld ging van de leus "Veel gedaan" en Kok van "Veel te doen"?



Melkert heeft veel te doen. Maar hoeveel kan hij nu eigenlijk doen? De rol van opvolger van Kok lijkt eerder de belangwekkendste en meteen machteloze baan aller tijden. Is Melkert sinds afgelopen zaterdag niet gewoon een stadswacht het mandaat van zijn achterban heeft gekregen om tot de verkiezingen met vuurwapens rond te lopen? Vrijuit met scherp schieten kan hij pas als ook de rest van de Nederlandse bevolking hem daarvoor toestemming geeft. En zelfs daarna moet hij wachten totdat er een nieuw kabinet is geformeerd en hoofdinspecteur Kok zich eindelijk naar Europol heeft laten wegpromoveren. Al met al heeft Melkert voor zichzelf de moeilijkste Melkertbaan gecreŽerd.



De spierballentaal van het podium wordt gelukkig gecompenseerd door een openhartig verhaal van campagneleider Jacques Monasch. Hij gaf toe dat de PvdA voor het congres zo zijn zwakke momenten kende. In een periode van drie weken kwamen de ESF en de kwestie Van Gijzel aan bod. Monasch durfde zelfs openlijk toe te geven dat er binnen de partij twijfels bestaan of Melkert de partij aan genoeg zetels kan helpen. Wellicht is die openheid van zaken ook een teken van zelfverzekerdheid - in ieder geval gaf zijn verhaal over de peilingen over de verschillende regio's een vrij aardig beeld van de stemverhoudingen. Het is niet onverstandig is dat de PvdA deze klus niet heeft uitbesteed. Want hoeveel vertrouwen kun je stellen in een partij als Leefbaar Nederland als zij zich zelfs na het Newconomy-debacle durft te baseren op peilingen van Maurice de Hond.



Twee dagen enkel in een zaal zitten is niet aan ieder PvdA-lid besteed. Wie de discussies zat was of het stemmen aan anderen wilde overlaten kon buiten de congreszaal open forum-gesprekken bijwonen. Of gewoon gezellig bijpraten met collega-PvdA'ers. Interessant waren vooral in aparte ruimten plaatshebbende discussies over actuele kwesties in de internationale politiek. Een van de gesprekspunten was de wijze waarop de Europese Unie na elf september op het gebied van defensie moet samenwerken. Het is verhelderend om onder actieve beleidsmakers als PvdA's Bert Koenders en de adviseur van Tony Blair Ladyman aan te horen over de wijze waarop Europese besluitvorming tot stand komt. Zo was bijvoorbeeld Ladyman's argumentatie dat de VS zonder Europa geen ruimteschild kunnen bouwen zeer verhelderend. Een Amerikaans ruimteschild blijkt vrij nutteloos te zijn zonder aansluiting op het early warning systeem in Engeland. En aangezien aansluiting van dat systeem een veiligheidsrisico voor Engeland en dus automatisch de EU inhoudt, kunnen de VS zonder Europese toestemming niets beginnen.



Al met al zit het met de organisatie van de PvdA wel goed. Zelfs muzikaal blijkt men enige smaak aan de dag te kunnen leggen, getuige de muzikale opening op vrijdagochtend met St Germain's Rose Rouge en de zaterdagmidag slotsong Ain't no Mountain High Enough - jammer dat de feestelijke stemming meteen de grond werd ingedrukt door het onvermijdelijke De Internationale dat zowel in partij-koor als in hoempa-versie voorbijkwam. Zelfs het PvdA-feestje "Join the Party" kreeg een opvallend tintje dankzij de meisjes uit het campagneteam (mogen we ze hierbij omdopen tot Partanettes?) die als cheerleaders rondliepen met roodgekleurde voetbalshirtjes waarop kamerkandidaten met naam en lijstnummer stonden afgedrukt. Achter de tap staan bleek voor kaderleden als Herfkens een tweede natuur. Alleen je jas moet je niet aan prominente PvdA'ers overlaten. Zodra het gaat over het zorgvuldig bewaken en bewaren van andermans eigendommen zijn in ieder geval de handen van Rick van der Ploeg, Ferd Crone en Arie Kuijper toch niet zo veilig als het campagneteam ons wil doen geloven.



Week 3: Krachtdas

Week 5: Grapje

Week 8: Beteuterd

Week 9: Jip en Janneke

Week 10: Zoonmoord

Week 11: Column: Gedogen

Week 12: Te land, ter zee en VVD

Week 13: Hoe Pim zijn fortuin verdiende (2)

Week 14: Seks

Week 15: Hoe Pim zijn fortuin verdiende (1)

Week 16: Links en rechts: alles loopt gesmeerd

Week 17: Mee-Regeren

Week 18: GroenLinks blijkt Fight Club

Week 20: Vrouwen

Week 21: Dagboek van een Melkertbaan

Week 22: Flipperkast

Week 23: Inhoud

Week 24: In Leefbare Lijve

Week 25: Poppenkast


[Terug naar hoofdmenu]
 

Stemhok.nl  - reageer - colofon - nog 2 weken tot de verkiezingen

Blijf op de hoogte van het laatste campagnenieuws en geef je op voor de e-mailservice van Stemhok.nl.
Zelf schrijven voor Stemhok.nl? Stuur dan een e-mailbericht naar info@stemhok.nl en meld je aan.
Waarschuwing: Iedere gelijkenis met bestaande personen, gebeurtenissen en/of partijen berust geenszins op toeval.