[STEMHOK.NL]    

Stemhok.nl  - reageer - colofon - nog 2 weken tot de verkiezingen - deze site wordt wekelijks ververst

           

 

Geef je op voor de
wekelijkse
Stemhok nieuwsbrief
E-mailadres:
Geef je op
Meld je af

 

 

 

 

 

 

 

 

      Nederlandse verkiezingsspots: PvdA en SP

Door de redactie van Stemhok.nl

Wie in Amerika president of senator wil worden, heeft een oorlogskas van vele tientallen miljoenen dollars nodig De verkiezingsstrijd wordt vooral uitgevochten tijdens de prime-time reclameblokken. Hoe meer reclamezendtijd, hoe groter de kans dat de zwevende kiezer op jou stemt. In Nederland krijgen politici hun zendtijd voor politieke partijen gratis in de schoot geworpen. Kunnen zij die weelde aan? Stemhok.nl beoordeelt tot de verkiezingen alle spotjes.


PvdA
Gezien: Dinsdag 5 maart, Nederland 2.

Met grote bruine ogen, hagelwitte tandjes en een leuk koffiekleurtje tuurt een groepje kinderen vanachter de tralies naar een rare mevrouw en meneer. Het Rode Kruis op bezoek op de jeugdafdeling van de gevangenis voor stoute Afghanen op Guantanamo Bay te Cuba? Nee, het zijn PvdA-prominenten op bezoek in Amsterdam.

De toch al overspannen campagneleider Benschop op hoge poten naar het reclamebureau: ,,Waarom moesten die kindjes nu door een hek worden gefilmd? Melkert had ze toch op de arm kunnen nemen of zo.’’ De regisseur: ,,O, euh, was het geen spotje voor Amnesty dan? Nou ja, die kinderen hadden toch niet met Ad op de film gewild. Ze zijn bang voor hem weet je, kinderen.’’

Die arme man kreeg natuurlijk onmogelijke opdracht: maak een filmpje waarin Melkert ontspannen en als man van het volk over komt. Moest geschoten in Amsterdam, want daar heb je zo’n leuke één samenleving (Melkerts nieuwe term voor de multiculturele samenleving). Dus liet hij Ad rennen om de tram te halen. Keuvelend en domweg gelukkig campagne voerend over de Dappermarkt. Wat Ad tegen die mensen zegt, daar mag de kijker naar raden.

Behalve Melkert mogen ook Willem Vermeend en Woutertje Bos nog even opdraven. Vermeend staat ook dicht bij de burger. In een kapsalon in een willekeurige Amsterdamse wijk steekt hij de kapper een hart onder de riem. ,,Ondernemers terug in de wijk. Dat is een hele goede zaak.’’ Je hoort die kapper denken, ‘In de wijk, tuurlijk waar anders. Boven in de Rembrandttoren?’

Eindoordeel:
‘Acting is an art’ die Ad nog niet helemaal in de vingers heeft.



SP
Gezien: 5 maart, ’s ochtends vroeg op Nederland 1

Al enige tijd wordt de argeloze kijker van KRO’s ontbijttelevisie tijdens het reclameblok om acht uur geconfronteerd met een hippe Bob Fosko als zingende chauffeur van een bus vol swingende mensen. Op het eerste gezicht zou je denken dat het hier een inzamelingsactie voor geestelijk gehandicapten betreft, of wellicht de promotie van een nieuw antidepressivum met een aardbeiensmaakje. Komen deze mensen misschien terug van een weekendje gloeiende kolen lopen in Emile Ratelbands nieuwe centrum voor happyologie? Niets is minder waar, het gaat hier namelijk om een spotje van de Socialistische Partij!

De partij met de tomaat heeft zich altijd geprofileerd als de partij van de tegenstemmers (het programma van de SP is feitelijk niets anders dan het regeerakkoord van het Paarse kabinet met het woord ‘tegen’ ervoor!) en als spreekbuis van het zwoegende proletariaat. De loodzware retoriek van Jan Marijnissen over deprimerende zaken als armoede, chronisch zieken en vereenzamende oudjes heeft de partij echter een beetje een zurig en pessimistisch imago bezorgd. Het politbureau van de SP heeft daarom besloten het over een heel andere boeg te gooien en nu eens een gezellige en positieve campagne te voeren.

In eerste instantie werd overwogen te benadrukken waar de SP allemaal vóór is (voor de afschaffing van de monarchie, voor het verhogen van de belastingen) maar bij nader inzien vond men dat toch niet zo’n goed idee... Geheel in lijn met de Brabantse wortels van de partij heeft het campagneteam toen maar besloten om een carnavalesk reclamespotje te maken. ‘Nederland is meer dan een BV!’, zingt Fosko ons toe. Links is leuk, feest mee, stem SP!

Eindoordeel:
Het proletariaat swingt



VVD
Gezien: In de week van 30 januari, Nederland 1, 2 of 3

Vier weken geleden zond de VVD een verkiezingsspot uit die wij beoordeelden als lokale televisie van makers voor wie Hilversum, en zelfs Aalsmeer, veel te hoog is gegrepen. De VVD heeft zich die kritiek aangetrokken, maar heeft daarbij een vreselijke flater begaan. De VVD heeft geen nieuw spotje gemaakt, maar heeft geprobeerd het oude spotje op te kalefateren.

Net als in de vorige versie zien we Hans Dijkstal door de winkelstraat langs het Tweede Kamer-gebouw lopen. Net als in de vorige versie mogen vier ‘gewone mensen’ met licht Haags accent de lof bezingen van hun favoriete politicus. En net als vorige keer is het resultaat een onsamenhangende potpourri van politiek geklets.

Is er dan niets verbeterd? Toch wel. De vier ‘gewone mensen’ worden nu met naam en toenaam genoemd en hoe! Niet met een klein tekstbalkje, nee, meteen wordt het halve scherm blauw gemaakt om hun naam extra groot te laten uitkomen.

Ook nieuw is achtergrondgeluid van het congres. De voorzitter noemt partijafdelingen op en uit de zaal roepen afgevaardigden van die afdelingen ‘Van de partij!’. De VVD heeft dit maar meteen tot motto van dit filmpje verheven: ‘U bent toch ook van de partij?’ Nou, mooi niet. Niet zolang de VVD dit soort gekabbel blijft recyclen.

Eindoordeel:
Schaamteloze remix



GroenLinks
Gezien: in de week van 30 januari, Nederland 1, 2 of 3

Ook met het tweede verkiezingsspotje treedt GroenLinks buiten de geijkte paden van het campagne-geweld. Het filmpje, in zwart-wit, laat zich nog het best vergelijken met een video-clip. Onder de rustgevende tonen van een liefdesliedje dat de cd Knuffelrock deel 5 niet zou misstaan, zien we kunstzinnige beelden van zomaar mensen en zomaar gebouwen in Amsterdam. Ook GroenLinks-Kamerleden Paul Rosenmöller, Marijke Vos en de fotogenieke Femke Halsema figureren in de clip.

De saus op dit kunstwerkje is de zachte en monotone stem van Rosenmöller, die vakkundig onder de beelden is gemonteerd. Beeld en geluid vloeien prachtig in elkaar over, zodat je als kijker niet meer hoort wat hij nu eigenlijk zegt. Maar dat hoeft ook niet. Onderuitgezakt op de bank brengt dit spotje rust en schoonheid. Het nodigt op geen enkel moment uit tot wegzappen. Maar met politiek heeft het allemaal weinig van doen.

Eindoordeel:
Afstudeerproject Filmacademie



CDA
Gezien: Dinsdag 22 januari, 17.22 uur, Nederland 2

We doen het eens lekker psychedelisch, dachten de makers van het CDA-propagandafilmpje. In het openingsshot zijn niet alleen de bomen op het schoolplein, maar ook schoolgebouw en spelende kinderen vakkundig geretoucheerd in een gifgroene teint, de kleur van het CDA.

Daarna krijgen we achtereenvolgens shots in helblauw, poepbruin en nogmaals gifgroen, telkens abrupt onderbroken door het norse hoofd van Jan Peter Balkenende in full colour. Die overgang bezorgt de kijker een zeker schrikeffect. Uit de mond van Balkenende rolt de ene na de andere over-gearticuleerde one-liner. ‘Als je naar je werk gaat, sta je of in de file, of in de trein’. En: ‘wie niets fout doet, heeft ook niets te verbergen.’

Naarmate het spotje vordert, staart de CDA-lijsttrekker steeds bozer de camera in en kraamt hij steeds lozere woorden uit om op ferme toon af te sluiten met: ‘Friesland is geen Brabant. Noord-Holland geen Overijssel.’ Toe maar.

Eindoordeel:
Masochisme



PvdA
Gezien: Maandag 21 januari, 15.27 uur, Nederland 2

Iedereen vindt Ad Melkert leuk. Zelfs als er over hem geroddeld wordt. De PvdA laat in zijn spot Tweede Kamervoorzitter Jeltje van Nieuwenhoven en burgemeester Job Cohen - ja, beiden PvdA - in een kroeg gezellig bijkletsen.

De camera staat in een rare hoek en de gevoelig microfoon vangt flarden van een gesprek op. Waar zou het machtige tweetal over praten Verraad, een coup, wil Cohen toch nog premier worden?

Nee, niets van dat alles. Want waar de gemiddelde Nederlander bij het omschrijven van zijn baas doorgaans korte heldere woorden gebruikt, merkt Van Nieuwenhoven in een vloeiende maar onbegrijpelijk volzin op: ‘Wat ik van Ad altijd zeg, hij weet vreselijk veel, maar mijn ervaring is dat hij het nog voor elkaar krijgt ook.’

Eindoordeel:
Ad ‘double-you’ Melkert for President



GroenLinks: ‘De zorg is het waard’
Gezien: dinsdag 22 januari, 13.10 uur, Nederland 1

Het spotje van GroenLinks heeft vergeleken met de spotjes van andere partijen beslist onderscheidend vermogen, maar ook ónvermogen. De manier waarop het spotje wordt gebracht, zonder commentaar, maar met beelden van hulpbehoevende mensen en een enkel bijschrift over de behandeltijd, zet potentiële kiezers aan het denken. Vooral ook over de vraag van welke partij dit spotje nu toch zou kunnen zijn. Van Leefbaar Nederland tot GroenLinks, “meer handen aan het bed” ligt eenieder immers in de mond bestorven.

Hoeveel tijd het kost om een patiënt in de thuiszorg te behandelen is onderwijl genoegzaam bekend en hoeft daarom niet meer tot op de minuut nauwkeurig vermeld te worden. Beter zou het zijn wanneer in dit spotje een aanzet werd gegeven voor het plan dat GroenLinks heeft om de zieke zorg er weer bovenop te helpen. Een spotje zonder commentaar is weliswaar indringend, maar wekt de schijn van een partij die met haar mond vol tanden zit; nu de tandarts uit het ziekenfondspakket is verdwenen zou dat toch niet meer nodig hoeven zijn. Tegelijkertijd is het een prachtig statement tegen schreeuwlelijks die denken met een enkele one-liner het politieke walhalla te kunnen bereiken.

Eindoordeel:
Twijfel troef



ChristenUnie
Gezien: Dinsdag 15 januari, 17.22 uur, Nederland 2

De tweede flitsende televisiespot van de ChristenUnie brengt lijsttrekker Kars Veling naar een biologische melkveehouderij. De boerin heeft iets unieks in haar stal. Kunst voor Koeien. Voor haar dankbare dieren geen kale muren, maar schilderingen van weidse polderlandschappen met koeien, molens en sappig gras.

Kars Veling komt goed over als geïnteresseerde, tien jaar jongere bezoeker. Zijn gastvrouw mag zelfs jij tegen hem zeggen. De belofte is duidelijk: met de ChristenUnie blijft het romantische boerenleven bestaan. Zo hoort het!

Eindoordeel:
Niveau plattelands-tv



D66
Gezien: Maandag 14 januari, 15.40 uur, Nederland 2

Bijeenkomsten in bedompte zaaltjes, dat is hoe D66 de politiek graag toont. Niks geen felle betogen, inspirerende beelden of ludieke acties. Nee, het armlastige D66 toont simpelweg een partijbijeenkomst.

De regisseur van dit filmpje heeft, heel artistiekerig, gekozen voor zwartwit. Dat past dan ook uitstekend. De sfeer op het D66-congres is als bij een ARP-bijeenkomst in 1952, maar dan met iets meer vrouwen. Onwillekeurig vraag je je af of zwartwit-beelden goedkoper waren dan kleur. Het campagneteam kon slechts een klein groen streepje langs de bovenrand van het scherm betalen.

Onder het groene streepje wordt de kijker vergast op platitudes van Thom de Graaf, en op ministers van D66 – heel gewone mensen – die aan de bar een biertje drinken met partijleden, stuk voor stuk al even gewone mensen. Dit alles wordt afgewisseld met shots van de zaal: vermoeid ogend klapvee en heel veel lege stoelen. Dit is politiek, D66-style.

Eindoordeel:
Uitvaarttelevisie



VVD
Gezien: Maandag 8 januari, 17.22 uur, Nederland 2

Verander nooit een winnend team, moeten ze bij de VVD hebben geacht. Zo heeft Erica Terpstra in de afgelopen vier jaar niets laten zien in de Tweede Kamer, maar omdat ze populair is bij het electoraat, heeft ze toch de vierde plek op de kieslijst gekregen. Als het volk brood en spelen wil, krijgt het brood en spelen, redeneert VVD-voorzitter en lijstsamensteller Eenhoorn.

Dijkstal, Jorritsma en Hermans doen het ook niet slecht in de populariteitspolls, dus mogen zij samen met Erica opdraven in het VVD-filmpje. Dijkstal mag wat platitudes debiteren, terwijl hij door een drukke winkelstraat loopt, en de andere drie worden lovend toegesproken door nauwkeurig geselecteerde, “gewone” VVD-kiezers.

Wat het spotje nog enigszins te pruimen maakt, is dat alle “gewone VVD’ers” spreken niet heel duidelijk, maar toch onvervalst plat Haags accent. De cameraploeg heeft de stad niet hoeven verlaten! Zelfs de winkelstraat van Dijkstal blijkt bij nadere beschouwing niet “ergens in het land” te liggen, maar gewoon naast het Tweede-Kamergebouw. Verder dan 100 meter van zijn werkkamer is hij nooit verwijderd geweest.

Eindoordeel:
Lokale televisie van makers voor wie Hilversum, en zelfs Aalsmeer, veel te hoog is gegrepen.



ChristenUnie
Gezien: Maandag 7 januari, 15.13 uur, Nederland 2

De EO organiseert al jaren een Jongerendag in de hoop reli-jongeren aan zich te kunnen binden. Dat werkt uitstekend, moet de ChristenUnie hebben gedacht. Stevige muziek, vlotte studenten en een wild zwiepende camera luisteren het spotje op.

'Samen' is voor de jongeren het sleutelwoord. De een heeft nog verhevener toekomstidealen dan de ander (eentje wil zelfs werken met allochtonen!), maar geen van allen hebben ze zin de afwas in hun gezamenlijke studentenhuis te doen.

Zoals het een studenten betaamt, is hun keuken één grote bende, maar… wie staat daar te soppen? Is dat niet? Jaja, lijsttrekker Kars veling heeft zijn nette jasje uitgetrokken en een huishoudschort omgeknoopt. Diepere gedachte: deze man voelt zich niet te groot voor het vuile werk.

Eindoordeel:
Niveau studenten-tv



SP
Gezien: Dinsdag 8 januari, 12.57 uur, Nederland 1

Als SP-leden het volk willen vertegenwoordigen in gemeenteraad, provincie of parlement, moeten ze beloven het leeuwendeel van hun inkomen in de partijkas te storten. Wat er met dat geld gebeurt, is onduidelijk. Het wordt in ieder geval niet in gelikte verkiezingsspots geïnvesteerd.

Het spotje van deze week begon met beelden van een of andere spiegelgebouw in een kantorenwijk.
Dat is de VVD, dachten we aanvankelijk, tot SP-lijsttrekker Marijnissen in beeld verscheen. Nog een scène later zat hij voor een rood scherm waarbij hij leeg mocht lopen over partijstandpunten. Iets anders dan dit rode scherm met het pratende hoofd kregen we niet meer te zien.

Zo'n pratend hoofd zou natuurlijk pirma kunnen werken, maar dan moet dat hoofd niet alleen clichés uitkramen. Zelfs de clichés rolden Marijnissen niet vloeiend uit de mond. “Mijn motto”, begon hij, waarna hij nog ogenblik moest piekeren - wat was het ook alweer? Uiteindelijk bracht hij uit: “Rijkdom die je niet kunt delen met een ander, dat is pas echt pure armoe.”

En het ergste is nog: misschien trekt hij er nog kiezers mee ook!

Eindoordeel:
Crematietelevisie



[Terug naar hoofdmenu]
 

Stemhok.nl  - reageer - colofon - nog 2 weken tot de verkiezingen

Blijf op de hoogte van het laatste campagnenieuws en geef je op voor de e-mailservice van Stemhok.nl.
Zelf schrijven voor Stemhok.nl? Stuur dan een e-mailbericht naar info@stemhok.nl en meld je aan.
Waarschuwing: Iedere gelijkenis met bestaande personen, gebeurtenissen en/of partijen berust geenszins op toeval.